MeoAfo – Platonik Aşk
Platonik aşk, en içten sandığınız ama yanıldığınız tüm ilişkilerin genel adıdır.– Meo
MeoAfo – Aşkın Zıt Renkleri
Aşkın zıt renkleri insanların kendilerini ispat edebilmeleri açısından çok güçlüdür. Bazen insan kendinde aradıklarına aşık olur kör olacak. Bazen başkalarında bulduklarıyla kendini tanımlar, tüm hislerden soyutlanacak kadar.. Aşk, zıt renklerin denizidir. – Meo
MeoAfo – Korku Üzerine
Korkunun en ilginç tarafı en çok bilgiye sırtımızı dönerek inanmaya ve güvenmeye meyilli olduğumuz olguların öğretilerinden ibaret olmasıdır. – Meo
MeoAfo – Seçtiğin Yollar
Geçmişinde seçtiğin her bir yol senin ilerleyişini tutan bir zincir gibi çapa atar aklına. Ne kadar farklı yoldan kurtulsan da onların seni çektiği dirençten kurtaramazsın, yürüdüğün yollara ne kadar bağlanırsan o kadar zor olur ilerlemek bir geleceğe-temiz bile olsa.– Meo
MeoAfo – Çıplak Tekillik
Çıplak bir tekillik bu yaşam denilen, düşüncelerinin en çıplak halleriyle delirirken en süslü sözlerle çiçek açtığın yalan bir zaman öldürme eyleminde Tanrı’yı protesto ediyoruz hep beraber! – Meo
MeoAfo – Evren ve Güzelliğin Büyüklüğü
Evrenin en güzel çiçeği olsan da, en güzel sen koksan da fark etmez. Evren sadece milyonlarca boşlukta kaybolmuş renkten ibarettir, onları o kadar güzel gösteren ise karanlığın ta kendisidir. Görebilmek için epey ilerlemek gerekir.. – Meo
MeoAfo – Kalpler
Kaç tane kalp kırdığın önemli değil bir tane kalbi gerçekten yerinden sarsabildiysen.. Kaç tane kalp aldığın önemli değil, bir kez hiç olmadık yere gönül aldıysan eğer.– Meo
MeoAfo – Işığa Erişmek
Işık her zaman var, erişmeyi bilene.. Işık her zaman güzel, gözlerin görebildiğinde. Işıksızlığın korkusu değil insanı yoran, en mutsuz insanlar rengarenk ışıklardan bile korkan! – Meo
MeoAfo – Renksizlik
Belki de yaşam hep siyah beyaz, akıllardaki mutluluk tüm yaşama renk katan! Belki de renksizlik en çok korkulan ve ölüme bizi bağlayan, bizler belki de renkleri görebildiğimiz kadar aşığız yaşama her zaman..– Meo
MeoAfo – Sen ve Ben
Sen ve ben, dünyada kimsenin görmediği puslu bir hayalde yaşıyoruz. Sen ve ben, kimsenin görmediği insandan muaf bir doğanın ortasında bekliyoruz. Sen ve ben asla tek bir kelimede birleşmemiş ayrılıkçı aşkların birleştiği yitip gitmiş bir dilde anlatılıyoruz ölmüş aşklar tarafından. Biraz sen oluyoruz başka bir hüsranda, biraz ben kalıyor hala aşık sanki hüsranlarına.. Senle ben…
