Yaşam bir özgüven meselesi, kendine güvenen her bireyin egosunun yolunda akıttığını kanların tadını bile sevebilmesi.. Özgüven biraz da düşünememek meselesi, kendinden haberi olmayan her bireyin cesursa egosunu küçük dünyası için gözünü kırpmadan feda edebilmesi. Biz yanlış anlatılan şey, özgüvenin ta kendisi; güvensizlik hissetmenin gayet doğal olduğu bu vahşi dünyada, asıl doğal olmayan insanın kendini korumak…
Benlik denilen şey, insan özünün kişiselleştirilip kelime anlamı ve bilinçaltı anlamı olarak çürümüş bir bencillik yansımasıdır. Özüne inmeye niyeti olan insan, önce ben sanrılarından arınmalıdır. O yüzden özlük başkadır, bencillik başka! Biri resmin ta kendisi, biri yansımadır..– Meo
Uzun süredir unutmuş olmalıydım kendisini, buruktu yüzü. Yaşlanmıştı, epey zaman geçmiş olsa gerek onsuz. Oysa ki tüm geçen onun için, onunla, yanyana olacaktı. Nedense çok yabancı gibiydi bu kez. Bir şeylerden ürkmüş, korkmuş gibiydi derinden, titriyordu gözleri. Gülümsemiyordu bile, sanki hiç gülmemişçesine senelerdir benimle. Yorgun, kırgın, isteksiz bir yansımaydı bu kez aynamda gördüğüm en eski…
