Yazarın notu: Kısacık bu öyküyü okurken müziğimizi de dinleyebilirsiniz. Yaşanmamış İhtimallerin Sonsuzluğu “Evrenin sonsuz yapıtaşlarının uçucu bir çarpışması bedenlerimiz, zihinlerimiz ve öteberisi..” cümlemsisi ile başlıyor Hikmet’in son yazdığı o yazı. Devamı olmayan nicelerinden biri, ilki, sonuncusu da değil belli ki. Aradığını bulamayanların kentinde, bulduğunu yiyip içebilenlerin arasındaki garip bir hengame. Herkesin şuh bir acelesi olduğu…
Ege kasabasında yaşayan yalnız ve geçmişiyle hesaplaşan Bahtiyar, serin bir yaz sabahı rakısını yudumlarken beldenin genç ve naif sakini Ahmet tarafından ziyaret edilir. Ahmet, Bahtiyar’dan yılların birikimi olan hayat hikayesini dinlemek ister. Ancak Bahtiyar, insanın gerçek öyküsünün dile dökülen sıradan anılardan ziyade; kimseyle paylaşılmayan, bir ejderha gibi özenle saklanan pişmanlıklar, sırlar ve yarım kalmışlıklar olduğunu felsefi bir dille ifade eder. Bu sabah sohbeti, ikili arasında kelimelerden çok suskunluklara ve kabullenişlere dayanan derin bir dostluğun başlangıcı olur. Yıllar sonra Bahtiyar’ın mezarı başında duran Ahmet, en değerli öykülerin insanlarla birlikte toprağa karıştığını idrak ederek kendi yoluna, kendi hikayesini yaşamaya doğru adım atar.
