kar ve insa

[caption id="attachment_3100" align="alignnone" width=""]MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]

Donmaya yüz tutmuş toprağa düşüyoruz,
Yorgan!

Ezildikçe tabanlarında insanların,
Öfkeden taş kesiliyoruz.

Pamuk pinçiklerinin düğününde,
Hüzünle dönüyoruz mutluluğun anaforu misali. [Şiirin devamı için başlığa veya devamını oku kısmına tıklayın.]