MeoEdebiyat – Kısa Öykü Blog[/caption]Biliyordum gideceğini, sorun ne zaman olduğuydu. Geldiği gündeki hesaplaşmalarım hala bitmemişti ki, o gitse ne fark ederdi? Biliyordum biteceğini, sorun yenileyebilecek olup olmayışı. Geldiği kadar heyecanlı değildi ki, değişse ne değişirdi? [Aşkın şanındandır ayrılıklar, ayrılıklara dair kısacık bir öykü.. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Pardon,
Vaktiniz var mıydı acaba,
Biraz da aşık olmaya?
Tüm bu yabancılığınızın,
Bu yalnızlığınızın arasında. [Şiirin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Şiir Blog – Sensiz Şiirler[/caption]Bak bana,
Henüz görmediğin o karanlık açılardan.
Bak da gör,
Ne kadar kör olduğunu vakti zamanında. [Şiirin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
Masum bir çocukluktu aşk, kendisini koruması için en vahşi canavarların bile yüzünün güldüğü, gözünün parladığı.. Masum bir yetişkinlikti aşk, kendisini kaybedip hep aradığı o koruyucu canavarın gözlerinden yaş dökülüyordu savaş alanlarında. Farkındaydık aradığımız, kanadığımız ve bulamadığımız. Kopuyordu oyuncak bebeklerin kolları, aşk artık aydınlıkta körebe.– Meo
Özlemek; göremediğini düşlemek, dokunmadığınla terlemek, heyecanıyla titremekti. Görmedikçe, dokunmadıkça, hissetmedikçe bile özlüyordum seni yanımda gibi.– Meo
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Hiç beklenmedik zamanlarda esiyordu saçları, rüzgarının nemini unutmuş çöllerine. Çıldırıyordu ruhumda tuttuğum sözcük tohumlarım. Hiç beklenmedik zamanlarım vardı benim, gizliden gizliye ummuduğum inançsız dualarım. Gelişi sürpriz, gidişi olağan.. [Konuyla ilgili deneme, yazımıza adını veren Teoman şarkısı eşliğinde bağlantıdadır. Başlık veya resme tıklayarak okuyabilirsiniz.]
MeoEdebiyat – Şiir Blogu[/caption]Kalpleriniz kırılmaz,
Yapılma aşk ateşinden.
Yürekleriniz parçalanmaz,
İbaret düşünceden. [Şiirin devamı bağlantıdadır, başlığa veya resme tıklayarak okuyabilirsiniz.]
Midende uçuşan tüm o kurgusal kelebekler, bir gün aniden topluca ölecekler! Bitince aşk denilen hevese verilmiş tüm ulvi görevler.. Tüm rüyaların grileşecek ve yoluna serilen umutların hepsi birden çürüyecekler! O gün de gülümseyecek güneş doğarken, o gün de kutlayacak yaşamı doğandaki vahşiler. Ölümle mutlu olabilecek kadar yaşamda ölmen gerekecek, şahit olmak zorundasın hayatta kalmanın ruhlar…
Parçalarımız bazen bizi kanatlandıran, paramparça hatıralarımızından ve düş kırıklarımızdan biriktirdiğimiz o son umut bizi ayağa kaldıran ve sırtımızda kanat niyetine taşıdığımız narin düşlerimiz bizi aşka inandıran. O yüzden, hiç ayaklarımız yere değmiyor aşık olurken, o yüzden hep yüksekten düşüyoruz aşta kaybederken!– Meo
Aşka inat davranıyoruz zaman zaman, kendimizi tüm sosyal yaşama kapatıyoruz, gizliyorum var olan heveslerimizi ve dürtülerimizi; en sonunda patlak veriyor yerinden hislerimizin, en nihayetinde esiri oluveriyoruz tanımlanamaz takıntıların. Her seferinde mutsuz olmayı başaracak bir kontrolsüz güç şeklinde yaşıyoruz aşklarımızı, sonra suçu insanlara ve aşka atıyoruz, ne saçma!– Meo
