Aklın Evreni

Gece yarılarında Samanyolu’nun oluşturduğu gök kuşağını dinliyordu ruhu, rengarenk yıldızların ölürken akıttığı gözyaşlarıyla yıkanıyordu yalnız kalmış düşleri ve tüm kırgınlıkların derininde tüm doğacak yıldızlar için ölmesi gereken kayaçları aklındaki sonsuz kara deliklere çekiyordu. Onun minicik bir evreni, devasa düşleri vardı, öyle de kaldı.– Meo