Hayatınızda gözyaşı dökmesini istemeyecek kadar sevdiğiniz her insan için bir damla gözyaşınız kadar yer ayırın! Çünkü o damla mutluluğunuz sığ denizlerine döküldüğünde hassasiyetle kurduğunuz tüm hayallerin gerçek olmadığını ortaya koyacaktır umutsuz dolu dalgalar..– Meo
Bende bütün sorularına cevap vardı, bütün hislerine karşılık, bütün gülücüklerine bir gamze gönderiyordum orası doğru.. Ama sorunlaşmış sorunlarına yapabileceğim hiçbir şey yoktu! Sustum. Cevabını kendinde bulduğun tüm olaylar senin tekelindeydi, ben o bencillikte tutamadım ellerini. Yazık.– Meo
Kalbine yük olduğunu bilseydim keserdim tüm hislerimi tetikleyen salak saçma düşüncelerimi, gönlüne keder olduğu bilseydi uzaklığım asla yaklaşmaya çalışmazdım düşüncelerine. Hata olduğunu bildiğim birçok şey var hayatta ve hep aynı hataları çekinmeden yaparım, kendi varlığım hata olduğu ise ilk kez öğrendim. Memnun değilim..– Meo
Teşekkürler her şey için, gelişin ve gidişin. Teşekkürler, beni kendime kabul ettirdiğin için. Varlığınla gelen yokluklar için.. Tutunmaya çalıştığım tüm hisleri yalanlatmamı başardığın ve korkularıma sarıldığın beni daha çok korkuttuğun için çok teşekkürler. – Meo
Söyleyemediklerinden ibaretse iletişimin, yalnızsın. Susamadıklarından ibaretse sözlerin, itiraflarınla yaşıyorsun. Gizlediklerinden ibaret kalırsa gerçeklerin, hayallerde kilitli yüreğin. Seni sen yaparlar en net hallerin, çünkü netleşikçe görünebilir derinleri tüm su kütlelerinin..– Meo
Yapayalnızsın bir cümlenin kenarında, noktalarının sayısı kadar belirsiz umutların heveslerinin sonunda.. Gözlerinde yapayalnız bir evrenin düşleri, sisler içinde dileklerini tutuyorsun görebildiğin her parıltıda. Biliyorum. Benle de yalnızsın, bensiz de; bense yalnız sende kalmak istiyorum. – Meo
Güneş yaşamanın ve ışığın kaynağı olduğu kadar, ışıkla taşınan tüm hislerin, hissedilen en güzel renklerin de kaynağıdır! – Meo
Tek dalda iki çiçek gibiyiz, birimizde güneş, birimizde yaprakların ağırlığıyla karışık gölgeler. Tek kökten besleniyoruz, geçmişimizde kurak topraklar. Taç yapraklarındaki güzelliğe aşık bir tomurcuk heyecan sözlerim, ne zaman karanlık çökse yıldızlardan seni dilemek için ancak açabiliyorum, sen uyurken.. Sen ne zaman uyansan sabah erkeninde, ben korkumdan kendime kaçıyorum. – Meo
Bize ağır gelmezdi günlerce gelmeyen uykular. Korkumuz ağırlığında ezildiğimiz duygular. Kelimelerden battaniyeler yaptık, hayallerimiz hapsolurken gökyüzümüzü çizdiğimiz tavan! – Meo
Yeni bir kitap edinmekti seninle tanışabilmek. Önce adını bilmekle yetinip, sonra merakla sayfa sayfa ilerlenecek sürprizlerle dolu bir macera misali, tüm duygulara hazırım zannedip tüm karmaşayı bir cümlende yaşayabilmek belki! Öğrenmek, öğrenmeyi sevebilmek. Başkasını tanımak adına kendini görebilmek.. Yer değiştirmek gönülden gönüle, dizeden dizeye.. Yarım kalmak gittiğinde. Unutamamak haliyle. Tüm geçmişi cümle cümle yaksan bile…
