MeoAfo – Dedikodu
Dedikodu, insanın bilinçsizliği diğer insanlarla paylaşarak ortak bir cehalet bilinçaltı oluşturarak sosyalleştiği en temel ihtiyaçtır.-Meo

Dedikodu, insanın bilinçsizliği diğer insanlarla paylaşarak ortak bir cehalet bilinçaltı oluşturarak sosyalleştiği en temel ihtiyaçtır.-Meo

Evrenin enginliğinde gizli kalmış bir sırdı çözemediğimiz, adına yaşam deniliyordu ve herkese bir kez-kısıtlı bir süreliğine bahşediliyordu. Hiçbirimiz onu çözebilecek kadar dolu ve uzun yaşayamadan öleceklerden olduk.. Şimdiye kadar!-Meo

Karanlık sulara yansıyan düşüncelerimizden birer düş kurgularız kendimizi dinledikçe. Aydınlık düşünceler, parlak umutlar ve yıldız tozu hislerimiz dökülür su yüzüne çizdiğimiz semanın her bir yanına, düşündükçe yıldızlar kayar, gönlümüze gece doğar yeniden!– Meo

Bizler hayata asla geç kalmayız gençler, sadece bazıları acele edişlerinin pişmanlığını başarıymış gibi yansıtmada bir numara bencillerdir o kadar. – Meo

Vahşiliğin ortasında korkusuzca çıktığımız avlardan dönerken korkularımızla karşılaşıyorduk biz, açlık. Sonradan öğrendik en büyük avları kendi türümüz üzerinde gerçekleştirebileceğimizi, o gün bugündür bencil bir avdayız hem avcı hem av olarak.– Meo

Beklemek bir hatıradır, unutmak bir çare; tüm yaşatılan umutlar, beklemeyi unuttuklarımızın ötesinde.. Yorgun bir duvar kenarında, aceleci bir zamanın yıkımına maruz kah ölüyoruz kah gelip tutuyor ellerimizi bir yalnızlık. Tek şahit bizi saklayan aydınlık ve bizi yaşatan gölgeler. Yaşlı, üzgün bir sandalyeyiz artık uğramadığız çocukluğumuzun bekleme salonlarında. Gelenimiz de bizdik, giden de, o yüzden boşunadır…

Yaşam bizim için her zaman insan tarafından örülmüş sistemlerden ibarettir, o nedenle örgüyü kurgulayan akılları ve örgünün desenlerini görmezden gelmek en büyük alışkanlığımızdır. Yaşam görmezden gelindikçe, ölüme yenilen anlamsız bir vakit harcama uğraşıdır..– Meo

Huzur ve karmaşa birbirinin perspektifidir; yakından bakıldığında karmaşık gelecek her bir sistem, uzaktan görüldüğü haliyle huzurlu bir tablonun ta kendisidir. Bu sebeple aklımızın evreninde çok karmaşık görünen tüm fikirlerimiz bir araya geldiğinde huzur dolu bir insanı yaratır. Karmaşa korkulacak değil, kontrol altına alınacak değerler bütünüdür.– Meo

Karanlık bir ağaç gölgesiydi yaşam, evren bizi sorguluyordu anlamların dalları arasında. Biz evrenin yapraklarıydık dökülüyorduk kendi son baharımızda, henüz çözemeden geliyordu karaağaçların hüznü mezarlarımızın başına.– Meo

Biliyorum, dokunsalar paramparça olacak bir karahindiba gibisin. Narin, korumasız hissediyorsun kendini bazen. Bilmediğin şey şu: sana dokundukları an paramparça olmanın tek sebebi yayılmak, yeni ovalarda yemyeşil doğmaktır. Yeniden hisler bulmak, kendini bulmaktır. O nedenledir ki parçalanmak aslında iyidir, yeniden doğmak adına..– Meo