Yüzünün güzelliğinin kıyısından sızıyor kış uykusundan uyanan yılanların, ne zaman insanlar bahar olup gelse hayatına.. Gülümseyişlerinin ardında saklanıyordu ruhunun derin ve karanlık anlamları. O yüzden, batıyor her savrulmuş sosyal gemi ne zaman çarpsa kıyılarına!– Meo
Yeni yılda bir dere geçeceksin bin dereden beter, biz kez geçeceksin bu yılı da her gününe değer. Üzülmene gerek yok zaten dünya yeterince derbeder.. Saymana da gerek yok zaman da insan da sorgusuz sualsiz sever. Mutluluk istemediğin zaman istemediğin kadardır; isteyip dert yandığında sırtında yük olur, başını ağrıtır. Az ama öz olsun her şeyin, zaten…
Her bir parçasıyla bir bütün olan evrenin kırıntılarıyla kendi bütünlüğümüzde boğuluyoruz. Her evren mucizesi bizi kendine çekiyor, bizi tutan bir atmosferlik hasiphanede yaşamın özgürlüğünü yıldızlarda arıyoruz. Belki de dünyaya terk edilmiş unutulmuş ruhlarız.. Aradığımız kaynağımız, aradığımız özgür varlığımız, aradığımız karanlık bir evrendeki yaşam inancımız.. Umutsuzca yaşıyor, umutsuzca ölüyoruz; bir gün bir evrensel cennette buluşabilmek dileğiyle!–…
Kristal kırmızı bir gül taşıyor göğüs kafesinin içinde donuk varlığınız. Dokunsak kırılacaksınız, içten bir sıcaklıkla sevsek eriyecek, sımsıkı sarsak ruhumuzu kanatacak.. Donuk bir güzelliksiniz, yaşayabilmek için önce çözülmelisiniz.-Meo
Her aydınlık yüzün gölgesinde gizlenen karanlık şüphelerin, gelecek kaygılarının ve geçmiş yargılarının bir gizemi vardır! Her gülücükte biraz hüzün, her gülümsemede biraz düşmüş yüzün ve her yarının binlerce dünü vardır.. Bunları bilmeden, bilmediklerini merak etmene gerek yoktur.– Meo
Puslu gerçekliğin sisli tehditleri içerisinde, karanlıkta aslında hiçbir insan işi yolun olmadığının farkında bir sis bulutunun içindeyim. Her yer benim.. Her yer kendimi kaybettiğim.. Kendimi bulmak adına, kendimi aramaktan vazgeçmeliyim. O gün tüm sisli düşler benim, karanlık doğrular gözlemim ve hayaller geleceğim!– Meo
Yalnızlıktan öte, artık konuşmaya başlayan cümlelerin, kenarlarından hüzün ve düşler sızan sayfalarla birlikte eskiyordu çocukluklarımız. Her yeni kitapta heyecanlarımızı kaybettiğimizi, en çok gençliğimizi aradığımızı fark ediyorduk.. Düş dolu kitaplarımız vardı bizim, hepsini okuduk da hiçbirini yaşayamadık!– Meo
Ağlamak, ruhtaki uzun süreli sessizlik sonrasında ilk kez konuşabilmek gibidir..– Meo
Sonbaharın cadısıydım ben, tüm solan doğaya huzurla gülen.. Yalnızlığın kadınıydım ben, kendisiyle yetinebilen. Birazcık aynalara küstüm, hem yaprak yaprak döküldüğümden hem de yeniden doğabileceğimi bildiğimden. Tüm güzelliğim yaşayabildiklerimden.– Meo
Fazla plan yapmanıza gerek yok, kalmayacak yoksa yeterince zaman. Fazla zaman harcamanıza gerek yok, yaşanmayacaksa hiçbir boşa giden plan! Ne zaman ne plan kurtaracak geçmişin karanlığını, kabul etmeden zaten bir başka geleceğin geçmişini yaşadığınızı; durmadan..– Meo
