Birkaç altgruptan oluşan şiir denemelerim. Her ne kadar çok başarılı sayılmasam da aforizmalarım ile güçlendirdiğim ve serbest ölçüyle yazılmış şiirlerde temalar ön plandadır. Herkese iyi okumalar.
Sarıl Da Ağla Sarılıp ağlamak isterdim sana, Yüzyıl yaşlandıktan sonra, hemen o önceki haline. Tutunup dallarına düşmemek için, Bir avuç erik arayan çocukluğundan adamlığını henüz çalmadan önce hayat. Kaçıp kurtarmak, kendinden kurtulmak henüz tanımdan önce, Yazmayı öğrendiğinden beri tüm dertleri kader defterine kendi minik parmaklarınla yazdıran… Çatlak bir ayna, En net hatıra. Bizde o garip…
Savaşa Bir Adım Kala Söylemediklerimden bir kale, Binlerce ölü savaşçı nöbette içerde! Anılardan örme bir kader derme çatma, Bugün henüz yıkılmadık gelmedi o gerçek fırtına! Tuttuğum dileklerin hiçbir muhabere değeri yokmuş, Derinlerdeki bu muharebe aşağı meyilli garip bir yokuş. Dönüşten vazgeçilen hatalar, En büyük yenilgi inat benzeri bir kararlılığa. Temas bekleyen bir çift uykulu göz,…
BELLİ BELİRSİZLİK Çok belli bu belirsizlik, Çok dokunuyor kalbe hissizlik. Rahat durmuyor çocukluğumuz, Hayat yitiyor, bu tek sorunumuz! Çok belli bu belirsizlik, Çok dokunuyor kalbe hissizlik. Gölgeler içinde kaybolan düşler, Yarın yokmuş gibi çürüyen hisler. Rahat durmuyor çocukluğumuz, Hayat yitiyor, bu tek sorunumuz! Çığlıklarla büyüyor içimiz, Karanlıkta kaybolan sesimiz! Bir yol aradım, çıkmaz sokak, Bir…
RUH İNCELTİCİ Bi’ kadehle incelecek kanlarla, Tek düşünceyle koyulaşacak anlar var. Sorunsuz yazılabilecek öyküler de, Bir cümleyle özetlenecek zamanla! Ruh sıcağında donan hisler, Gün ışığında nice yavan kör dövüşler. Yükselen seslere kulak kabarık, Bizim buralarda baharın yağmurları bile yanık. Öyle süslemişiz sevdalar bize şımarık, Dönüş yolu çilesi bize nasıl da tanıdık. Bir kadehe düşecek notalar,…
HANİ Hani yeniden yazılacaktı o güzel şiirler, Yeniden doğacaktı ölüverip gitmiş o ünsüz şairler. Hani çileler keşlerinden azat, Doğacaktı insanoğlu günlük yenilenen döngülerden, Tek şansına inat! Hani yeniliklerin getirdiği o yeni sen, Eskileri bir kalemde siliveren. Hani dosta güven, Hani düşmana beyhude serüven, Hani sende yeni bir sen! Hani o dizeler dile gelecek, Dilötesi bir…
Bu eser, modern insanın toplumsal aidiyet uğruna kendi özbenliğini nasıl yitirdiğini ve etiketlerin ardına sığınarak nasıl sahteleştiğini derin bir eleştiriyle ele alıyor. Bireyin kendi zayıflıklarını kalabalıkların gürültüsünde gizlemesi, “garip bir mahşer” ve “derin bir kuraklık” metaforlarıyla işleniyor. İnsanın kendi gerçeğiyle yüzleşmekten korkup aynalardan kaçması, toplumun sunduğu yapay kimlikleri güneşe karşı sürülen bir krem gibi kuşanarak varoluşsal bir kaçışa dönüştürmesi çarpıcı bir dille anlatılmış. Nihayetinde şiir, medeniyet olarak adlandırdığımız yapının aslında “kalabalık ama sessiz” ruhlardan oluşan, sürekli kabuk değiştiren devasa bir yanılsama olduğunu felsefi bir derinlikle gözler önüne seriyor.
Umudun Dirilişi Umut bir garip tohum, Ekildiğinde ruhun çöllerine. Yaşam bir galip durum, Yenildikçe doğrunun gözleri önünde. Korka korka uyandığımız sessizliğe, İlk bahar yağmuru yıldırımı gibi düşer, Gözlerin parıltısında, Bir çocuğun avuçlarında yeşerir umut! Görünürse toz tozasa bile karanlık, Bir bulut kıyısından sızar her yeni güneş. Binlerce yalnız yürek, Bir araya geldiğinde açacak o emsalsiz…
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Yüzler tekillik,
Bizlerde acele bir ikinciriklik!
Renklerde benzerlik,
Bizlerde üstünkörü bir makyöze edilmişlik.. (İki yüzlülük konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Kokuşmuş biz düzende,
Tertemiz bir koşuşturma icat etmişiz.
Yorgun düşen ruhumuza bir nefes aşk,
Dilenirken mutluluğu umudu harap etmişiz.. (Telaş konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Kapılmış bir sarının en depresif tonuna,
Sarılıyor insanoğlu hüznün garip yansımasına,
Bilemiyor bazen binlerce tonda bilse olsa,
O bile bahar sonuçta.. (Sonbahar konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
