MeoŞiir – Kehribar Zamanlar ve Antik Bilmeceler

Kehribar Zamanlar ve Antik Bilmeceler

Ruhtan katran,
Ağaçtan reçine,
Sızması gerek bazen,
Şiire konu hüzne.
Diz dize verip kelimeler,
Dizilmeli dize dize…

Kabuğunu delip geçince,
Yürekte kan, ağaçta akma;
Dimdik dura dura sarılacak onca yara,
Gerçeğin yüzüne amber akmakta;
Derdi sivri yaratan evren,
Çaresini hapsetmiş-altın bir akne…

Dilden ve dimağdan düşen,
Sanılırken kabukta sarı kangren;
Şiire hapsolmuş fosilleşmiş bir hecede,
Ölüme yatmış antik bir bilmece.
Bu zanaat yalnızca şairin,
Biriktiği o fosil duygular anıtının baş köşesinde.

Ölümlülerin,
Ölümsüz zırhlarına ilmek,
İçimize işlemiş koyu kahve düşler…

Köklerinden beslenen nice kalemler,
Yapraklarıyla döküldüler belki de.

Geriye kalan,
Kan.
Katran.
Donmuş dizeler.
Amber renkli anılarında gezinen,
Minik ve acıyla dondurduğumuz,
Kehribar rengi sivrisinekler.
Şimdilik, çok önemsiz…
Henüz birkaç milyar yıl okunagelmemişiz!

Meo – 2026
Mehmet Şentürk
MeoEdebiyat Şiir Blog

YORUMLARINIZ DEĞERLİDİR: