2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
Şiddetin cinsiyeti olmaz, sadece onu zevkle yapan baskın taraflar olur dönem dönem! Şiddetin milliyeti olmaz, sadece onu zevkle yaşayan azgın taraflar olur zaman zaman! Şiddetin inancı olmaz, sadece onu zevkle kutlayan bağnaz taraflar olur bazen! Şiddetin geçmişi olmaz, sadece şimdiyi bağlar yürekleri dağlar, unutulur yaşamın koşuşturmacası içinde.. Şiddetin canlısı/ölüsü olmaz, dünya üzerinde yerinden oynatılmış her…
Ne karanlık tüm aydınlığımıza gömdüğümüz iki yüzlü iletişim tutkularımız, ne acı bir merhaba korkusunda sadece kendimizle selamlaşmalarımız! Biz iletişim çağının bencil yanılgılarıyız, tek duymak istediğimiz söylemek istediklerimiz.. Yalan değil bu, her birimiz kendimizi kandırdığımız bencilce yalanların başkentiyiz. Eziyoruz, üzüyoruz biz kadar kötü olmayan her çıkarsız merhabayı, bir başka ‘sen kimsin ki?’ sorusuyla. Korkuyoruz, dinleyebilmekten, anlayabilmekten….
Aşk renklerden, zevklerden ve bizden bağımsız en büyük özgürlük; zamandan, mekandan ve senlerden bağımsız en güzel esaret; kişilerden, öğretilerden ve yabancılardan bağımsız en narin cesarettir! – Meo
Çocukluk, asla bitmeyen bir oyun oynama hevesidir. Bu hevesle büyümenin en kötü yan etkisi ise gerçek hayattaki daha tehlikeli oyunların hiçbirinin hayal gücü ve mutluluk içermemesidir.– Meo
Ne kadar soğuk olursa olsun evin bu ağaçlar, tüm düşmanların topraktalar, uçsan kanatlarında buz, dursan düşmanların korkusuz. Bazen uçman gereken her yerde en doğru tercih bekleyip güneşi aramalar! Bazen soğuk sadece doğa, sıcak gözlerindeki vahşi tutkular. Bazen bir insan kadar anlamlı bakar kuşlar, sen hayran olursun içindeki hayvanlığa..– Meo
Birkaç cümleye sığdırılmış özensiz aforizmalar değildi bizim sevdalarımız eskiden, özenle hazırlanmış düzenli hislerin az bulunur kağıtlara işlenmesiydi tüm aşklarımız; eşsiz, narin, az bulunur, zor yitilir ve silinmez halde. Pek de sormuyoruz artık bu kadar kolay yazıya dökülenleri bu kadar kolay silebilirken, bu kadar çok bulup bu kadar çok kaybedebilirken..– Meo
Aşkı sadece ilk kez hayvanat bahçesi gören bir betonarme çocukluğu heyecanında uzaktan izlemeyi bu kadar sevdiğini fark ettiğin gün içindeki eksiği görmeye o kadar yakınlaşıyorsun ki, gözlerinden yaş geliyor. Haksız mıyım?– Meo
Düşler hüzünlü bir sonbahar akşamında göl kıyısına taşıdığın geçmişinin sudaki yansımalarından ibaretler.. Ne kadar sığ o kadar derin, ne kadar sıcak bir o kadar serin, ne kadar kendinden geçerse geçsin yüreğinin sazlıklarından kalma ruhundaki tüm kesiklerin. İzi de kalsa geçmiş senin, batacak da olsa sonraki gün doğan tüm sevdalar benim. Sen yine dönersin, ben ölmüş…
Yaşam kısa ve gölgeli bir orman yolu, çıkışında iki yol; biri mutluluk, biri umut. Biri engin deniz derya, biri sapsarı hüzünlerini biriktirdiğin bitmez bir çöl.. Yürü ölüme, yürü ölümüne!– Meo
Asla insanlara acınacak halde olduklarını söylemeyin, ne kendilerine acırlar ne de kendilerine doğruyu söyleyenlere. Binlerce gün boşlukla cenk ederler de, birkaç dakikalığına yenildiği insan sözlerine lanet ederler hiç düşünmeden. – Meo
