2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
Kıyıya yorgun bir balık vurduğunda su atılır saatlerce üstüne, ölmesin belki kurtarılır diye.. Peki kim getirecek göçmen bir çocuğun suda bıraktığı hayallerini, yaşamını ve son nefesini de örtecek üzerine? Elbette ki hiç kimse. Çünkü bunun hassasiyetine sahip olmayan insanların yarattığı cehennemdi o çocuğun kaçtığı, çünkü ‘göçmenler ülkemizi bastı, artık her yerdeler’ sohbetleriyle keyifle evlerinde oturan…
Her biri ilgiyle büyüyen, öğrenen, mutlu olan, gelişen, güzelleşen bir tür olarak kendimizi büyük beyinlerimizle ilgili budalası olarak adlandırmaktır bizim en büyük ilgi budalalığımız! İlgisiz kalışımızdır, en büyük aşklarımızdaki ilgiyle çığırımızından çıkışlarımız.. İlgisizliktir, bizi ilgi isteyen mutsuz insanlara bu denli dışlar bakışımız. Bizler ilgiye aç insanları sevip yatıştırmak yerine, kışkırtıp büyük yalnızlıklarda kendimizle bile ilgilenmeyi…
Yıldızları avlamak için önce bulutları geçmelisin. Mutluluğu avlamak için gözlerindeki buğuları silmelisin.. Beni yakalamak için kendi huzursuzluk atmosferini dünyandan silmelisin! – Meo
Yıkılmaya çok açık bir imparatorluk insanlık denilen, yeniden yapıyor ve yeniden yıkıyor inatla aynı değerli bu insan denen! Her geçen nesle öğretilemeyen bir gram iyilik ve insanlık adına ölüyor her ölen, ne ardında bir ders kalıyor ne de bundan biraz insaf öğrenen. Cennet’in kapısında bekliyor Tanrı şimdiden, bizi içeri almamak için bir kez aynı hatadan…
Yalnızca umudun olduğu yerde umutsuzluk olur; yalnızca sevginin olduğu yerde özlem.. Yalnızca senin olduğunu varsaydığım bir evrende sensizlik vardır! Ben ne umutsuz kalmalıymışım ne de sensiz. Hepsini ben kurgulamışım, hepsi bana ait kırıklarmış, sadece benim kendimi kanatabildiğim. Birileri gelip, ecel terleri siliyormuş sadece senelerdir, mutluluk adı altında. Hep ölüşümde anlıyorum, her yalnız kalışımda, kolayca.– Meo
En güzel tuzak bize en kusursuz gelen, doğa kusursuzluğun ölümle sonuçlandığı acımasız bir sistem ve bizler bu güzelliklerinin ortasında sadece yem!– Meo
Adımların iz bırakmazken, sözlerin hala yankılanıyorken özlem vadilerinde, saçların hala aynı tutku değirmenleri rüzgar ise boşuna gitme.. Sadece yavaş yavaş siliniyorsun. Bu durağan bir ölüm hali; gidip güzel bir hayat yaşamak yerine, bizi belli belirsiz silme böyle.– Meo
Benim aklımda bir yılan, adı aşk. Senin dilinde bir yalan, hep aynısından. Benim aklımda zehir, adı sevgi. Senin dilinden öteye, ya geçti ya geçmedi. Bizim gözlerimizde kilitli tüm sözler, saçlarında gömdüm gözyaşlarımı-onlar bari dökülmesinler-, şimdilerde anlamsız bir hüzün kaplamış gökyüzünü, ben hep sana sadık bir köpek misali ölmeyi bekliyorum gelmeyişinle.. Hepsi yalan! Sadece ölüm kalıyor…
O kadar canlısın ki aklımın ortasında, hayal bile edemiyorum yokluğunda sensizliğin son halini. Hem korkuyorum sensiz kalmaktan hem sensiz kalamıyorum zaten sensiz yaşananların ardında.. Özleyemiyorum bile seni. Hiç doğmamış bir güneşte, aklına ektiğin o çiçeklerin açmasını ve renklerini nasıl hayal edebiliriz ki? Hiç gidilmemiş bir yol, hiç kesişmemiş, hiç bitmemiş bir öykünün kahramanlarıyız.. Bizi bu…
Neden diye sorulacak kadar saçma eylemlerim vardı, nasıl diye şaşılacak kadar gidenlerim, asla diyemeyeceğim kadar sıklıkla düştüğüm yanılgılardan geldim ve hala hatalarıma koşar adım gitmekteyim; yanımda gelmeyenlerin ben o ‘keşkeleri’yim, ben o ‘iyi ki’nin başladığı yerde, ‘kahretsin’e hep çok yakın ama ‘kesinlikle’nin ta kendisiyim..– Meo
