2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
Büyülü bir gecedir ışığın karanlıkla kucaklandığı kalabalık sokaklarda içine damlayan sohbahar yağmurları. Büyülü bir nefes alman gerekir gülümsemek, güzelleşmek adına. Büyülerin en güzelidir yaşam, gerçeğin ötesinde anlamlandırıldıkça.– Meo
Bilgi biriktikçe birikim, yığıldıkça çöplüktür. -Meo Bilgi üretildikçe değerlidir, tüketildikçe meta.– Meo Biriktiremediğimiz her parçamız yok olmaya mahkum, biriktirebildiğimiz her yanlış karakterimiz olmaya.. Yanlış ve doğruyu ayırt edemedikten sonra hiçbir bilginin insanlık için önemi yoktur, insanın en büyük belası da yanlış biriktirilmiş ve doğru diye inandırılmış kirliliktir!– Meo
Yazmak öğrenmenin en güzel yöntemi olarak insanoğlu için büyüyen bir akılken, okuyamamak ise cehaletin en güzel alışkanlığı olarak yayılmaya halen devam eden bir hastalıktır. Okuyacak birileri yoksa, yazmanın da anlamı yoktur.– Meo
Edebiyat yaşamın dönemsel döngüsünü kırabilmenin en buruk hüznü; dönemlerin ötesine geçebilmenin en garip anarşizmi; dönemlerin ötesini görebilmenin en ağır yükü; dönemlerden kopacak bir benliğinin sosyal narsizmidir! Ölüme meydan okuyan cümleler edebiyattır, ölümlü yazıların geçiciliği yalnızca hissiyat; ölümden sonra doğabilen tek öyküler evrensel olanlardır, hiç ölmeyen yazarlar hala mürekkepleri insanların akıllarında ıslak kalanlar! Edebiyat ölümsüzlüğü kağıtta…
Yaşam yürümeyi öğrenmekten ibaret, yürümeye başladıktan sonra yorulup ayakların tutmayasıya kadar amansız bir adım atma yarışında savrulmak her önüne gelen çizgide. Herhangi bir yöne..– Meo
Varsaydıklarım tarafından yok sayılmak sorun değildi de, yok sandıklarımla vuruldum-güzelce kanıyor ruhum. Varsayımlarınızla, efendim, emin olun ben varlık sahasının dışarısında bekliyorum. Bu da benim huyum..– Meo
Tutkunun gölgelerinde yaşayan karanlık canlılarız, yaşama tutkuyla tutunuyor, düşlerimizi tutkuyla kurguluyor, gerçekleri hislerimizle eğip büküyoruz. Sonucunda ortaya çıkan bu sosyal çölde vahalarda yaşadığımız zannederken ancak ve ancak serapların mutsuz yalnızlarını oynuyoruz aklımızda! – Meo
Hisler beynimize çiziktirdiğimiz basit portrelerimiz gibi.. Neyi nasıl tanımladığımızın kendimizce yorumlamaları niyetine!– Meo
Cennete inanan beyaz kanatlı çocukların kanatlarını kırıp ‘neden artık mutluluktan uçmuyorlar’ diye sormayın, saçma.. Tüm öğretileriniz çıkarcı iyilikleriniz, gönüllü kötülükleriniz çocuklara öğrettikleriniz. Tüm bu cehennem sizin eseriniz. Cennetten kanatlarıyla inmiş çocuklara cehennemi sevdirip cenneti geri satmaya yeltendiniz. Hepiniz kötülüğünüzde ölüp gideceksiniz. Bir gün o çocuklar ise kanatlarıyla yetişip, güzelliklere uçabilecekler; dünyanızın adını da cehennem koyup…
Başkalarının hayallerinde mutlu olanlar, kendi gerçeklerinde mutsuz kalırlar. Kendilerini başkalarındaki yansımalarından tanımlayanlar, yanılsamaların esiri olurlar! – Meo
