MeoŞiir – Umudun Dirilişi

Umudun Dirilişi

Umut bir garip tohum,
Ekildiğinde ruhun çöllerine.

Yaşam bir galip durum,
Yenildikçe doğrunun gözleri önünde.

Korka korka uyandığımız sessizliğe,
İlk bahar yağmuru yıldırımı gibi düşer,
Gözlerin parıltısında,
Bir çocuğun avuçlarında yeşerir umut!

Görünürse toz tozasa bile karanlık,
Bir bulut kıyısından sızar her yeni güneş.
Binlerce yalnız yürek,
Bir araya geldiğinde açacak o emsalsiz çiçek!

Ölüp ölüp dirileceğiz,
Cehalete her daim gülüp geçeceğiz,
Siz umutsuzlar savaşın hepiniz,
Biz saygıyla güzelliklerin kapısında nöbetçiyiz.

Kazanım bir sanrı,
Değiştiremez bu güzel tavrı,
Varsa o evrende kadere inanan bir Tanrı,
Tutacaktır kanatlarından ellerimizde yanan meleklerin…

Uzakta bir yıldızın gölgesinde,
Yakında aynaya yansıyan mutsuz yüzünde,
Derinde sessizce çığlık atan özlemlerde,
Umut son bir çiçek!
Ölecek bir gün,
Yarına daha güzel doğmak için!

Meo – 2024
Mehmet Şentürk
MeoEdebiyat Şiir Blog