Pic.Source: "Unleashing rage" By ThemeFinland @deviantart.com

MeoDeneme – Öfkelenmeler

Öfkelenmeler

   Biyolojik elektrik saatimizin tik taklarının o güzel heyecanı bize hep sevgiyi, hep daha güzeli, hep en ideali arama döngüsünde dürtülendirdi senelerdir. Severek, karşılıksızlığın o garip bencilliğini doğru bir yol veya yöntem zannettik. Peki ya öfke?

   Öyle güzel bir his ki! Öyle sakin bir dip dalga.Yaşama tutunduğumuz ilk çığlıktaki isyanın hiç bitmeyen ve zorla törpülenmeye çalışılan doğrucu gerçekçiliği. Kızmamız gereken çoğu zaman kendimizi ruhlarımızın köşelerin sindirip eze eze mutlu mesut hayatlar yaşanlar türlü türlü parazitlerimize inat öfkelenimleri fark etmemiz gerek. Ama yapabiliyor muyuz? Yapabilmeli miyiz?

   Kesinlikle evet. Doğru bir öfke, kati kararlılık, doğrucu Davut’un kafasına tokmak vurmak kadar gerekli ve keyifli. Doğru yerde yanlışın suratına tükürülmediği bu akıntılı göçmen dünyada birçok saçmalığın pozitif motivasyonu ile yeterince kandırıldığımızı hiç tahayyül etmeden salak saçma hayatlara kurgulanıyor. Herkes bizleri güzel bir firgüran gibi giydirip süsleyip, kendi replikleriyle, kendi sonlarına güzel bir manzaraya iliştiriveriyor. Büyük resmin alt köşesinde tam bizim resme katkı sağladığımız benğilimizin üstüne de kocaman imzalarını atıp gidiyor insanlar. Yıllar ve seneler, saatler ve dakikalar sonra ruhani bir mucizevi tasarımlı galerilerde yalnızca bizim adımızın geçmediği ama bize ait olan sonsuz resim sergileri açılıyor. Yalnızca biz ziyaret ediyoruz hatıralarımızda! Yalnızca bir anımsıyoruz içerisinde bizim hiç geçmediğimiz o garip tükenmişlikleri.

   İşte tam burada öfkeye gark olup tüm somutlaşmış köleliğe isyana kalmıyorsan, doğru yerde ağzını küfürle doldurmuyorsan ve o nadide ‘siktir’i çekemiyorsan çekilmezliğinin buram buram teninize işlediği o çöp yığınlarına, geçmiş olsun siz de yeni bir serginin çürük elmalarından birisiniz…

    Öfkelenin! İşte en doğru zamanda doğru adım bir çöl kumu sıcağına inat yürümek çünkü.

    Öfkelenim! İşte en uzun yaşamda insan karmaşının durağanlığına fıtrat küfretmek yeni dünkü!

    Öfkeden doğar tüm doğrular, yanlışlar ve yalanlar bu denli soğunkanlı seri katiller iken.

    Huşu içinde ölmektense -manasız- çığlık çığlığa var olun! Biraz kulaklar tırmalansın, ne olacak?

Meo – 2023
MeoEdebiyat Denemeler Blog
Mehmet Şentürk

 

Benzer Yazılar

  • MeoDeneme – Elin Elime

    [caption id="attachment_2644" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]

    Sadece bir kez değse elin elime, yeniden yazar avuçların kaderini sevgi dolu bir geleceğe. Bir nefesinle ayaklanıyor yüreğimde çürümeye yüz tutmuş tüm yapraklar, bir karmaşanın içindeki huzur beklentisi gibi gülücüklerin, ne zaman sussan kutup soğuğu ve karanlığına ilk kez güneş doğuyor günler ve geceler sonra.. [Denemenin devamı bağlantıdadır, keyifli okumalar.]

  • MeoDeneme – Deli Bir Dünya

    [caption id="attachment_2736" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]

    Deli bir dünyada yaşayan akıllı görünmeyi değerli atfeden karmaşık oluşumlarız.. Delirdiğimizin asla farkına varamamak gibi hastalıkların pençesinde boğuşuyoruz kendimizde. Kendimizi o kadar ego yüklü bulutlar gibi sağa sola savuruyoruz sosyalliğin atmosferinde, kimine fırtına oluyoruz, kimine yaz yağmuru, bazen yağıyoruz, bazen buz! [Yaşama ve insana dair kısa bir deneme bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]

  • MeoDeneme – Beni Hatırla

    [caption id="attachment_3394" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]

    Unuttuğun zaman kelimlerimin başladığı o durgun denizlerle, cümlelerimin bittiği o engin çölleri; beni hatırla. Kurguladığın o yazarı, kurgulanmış o yalanları ve gelecek kaygılarına bulanmış gencecik çocukları düşün. Hatırla yalnızlığa gömülmüş gecelerin sessizliğine tokat gibi şiirlerimi, yalın yalın yola döktüğüm tüm ümitlerimi topla kırıntılarla kaybolmazsın belki bensiz yollarda. O yüzden ne zaman yaşamın insanlıktan çıkmış olgunluğunu görürsen gözlerinde kırmızı damarları parçalayan yaşlarla, son çaren: beni hatırla! (Deneme yazımızın devamı yazımızda. Keyifli okumalar.)

  • MeoDeneme – Umurumda Değil Demeyi Öğrenin

    Umurumda Değil Demeyi Öğrenin Her detayı ve her derdest ruhu ciddiye almanın çok ciddi ama komik sonuçları var. Bazen umur denilen ülkenin yalnızca boş bir otobüs durağı olduğunu anlamak gerek. Yoluna bakmak, kaderde hızla akmak ve yenilenmek lazım. Eskimenin en güzel yanı bu işte, tekrarlanagelen kısırdöngülerde kısır beyinlerde çürümek! En doğrusu önceden itiraz etmek… Sonunda…

  • MeoDeneme – Deli Bir Dünya

    [caption id="attachment_1752" align="alignnone" width=""]Pic. Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]

    Deli bir dünyaya düşmüşüz, deliriyoruz küçüklüğünden büyülenirken bu büyüklüğüne. Kapana kısılmış olmanın özgürlüğünü yaşıyoruz, sınırlar üreterek kendimizce. Dedik ya deli dünya.. [Birkaç paragraflık bir deneme ve minik bir müzik hediyemizdir. Kahveler hazır mı?]

  • MeoDeneme – Betonların Arasında da Çiçekler Açar

    Yazar, modern hayatın üzerimize örttüğü yalnızlık ve ruhsal çoraklık hissine karşı, insanın doğasında var olan umudu ve sevgiyi savunur. Hayatın zorlukları ve toplumun tekdüze betonlaşması ruhumuzu hapsetmiş gibi görünse de, tıpkı taşların arasından fışkıran inatçı bir çiçek gibi, en karanlık anlarda bile yeniden yeşermenin mümkün olduğunu anlatır. Metin, yaşamın güzelliklerini fark edebilmek için yalnızca içimizdeki bahara ve doğallığa inanmamız gerektiğini; ruhumuzun çatlaklarında filizlenmeyi bekleyen o yaşamsal güce sımsıkı tutunmamız gerektiğini vurgular.

Bir yanıt yazın