MeoAfo – Para
Para yalnızca kazanmadıkça ve harcanmadıkça değerlidir.
‘Meo

Para yalnızca kazanmadıkça ve harcanmadıkça değerlidir.
‘Meo

Yaşam yağmur olup yağmadan önce bir bulutsu, gözler aşkla dolmadan önce pınarlardan taşıyoruz her kurak yalnızlık mevsiminin hemen bitişinden önce.. Bilmesek de hepimiz gözleri dolmuş yapayalnız tanrıların kutsal gözyaşlarıyız, damla damla tanrının avuçlarına-dünyaya dökülüyoruz. Bir bulutla doğup, toprakta bütünleşip, yıkıcı bir selle birleşip, denizlerde sakinleşip, bulutlara karışıyoruz-aynı döngüde.– Meo Okunma: 4.104Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp…


Yeni kitabımız raflarda yavaş yavaş yerini alırken, internet siparişlerimiz de okuyucularıyla buluşmaya devam ediyor. Ayrıca, sözleşem uyarınca ilk baskıdan doğrudan tarafımıza 250 kitap iletilmiştir. Dileyen okurlarımız için imzalı ve özel aforizma yazım hediyesi ile birlikte gönderilecektir. Detaylar yazımızda.

Her yağmurdan sonra açar yeni bir bahar gözlerinin altındaki mor çayırlarda. Her yağmur ki bulutları düşüncelerin, yüksekliği yalnız geçen günlerin, toprakları bedenin olan tuzlu bir okyanus gezegeni serpintisidir. İnsan ruhuna bahar bazen yalnızca gözyaşlarıyla gelir!– Meo Okunma: 5.289Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email…

Kadrini bilemediklerinizin kederinde yalnızlaşıp olayı kadere vuracak kadar karanlık kalmayın. Her şey kısmet değil keza, sizin yazdığınız yalnızlık birazı da..– Meo Okunma: 2.740Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit

Anlamlı, anlamsız, sade ve karmaşık tüm seslerimizdi düşüncelerimizin kulaklardaki yansımaları. Bazen fısıltı tadında bir rüzgar öpücüğü, bazen yıkıcı bir çığlık gücünde.. Söylediklerimizden çok söyleyemediklerimizi seslendiriyorduk gizliden gizleye, her cümlenin içinde, yalnızca duyabilenlere. Rengarenk sözcüklere, karanlık bir dünya gömüyor; karanlık bir dünyaya, yaşama tutanacak kadar umut ıslığı bırakıyorduk seslerimizle. Hiç susmadık belki de, keşke dinleyebilseydik herkesi…

Uyku ve huzur, en eski dost. Birbirini sevmediklerini her fırsatta belirtip, birbirini görmeden yaşayamayan iki inatçı varlık gibi.. Ne zaman bir çok olsa biri az, biri az olsa biri çok olur. Ya çok uykun vardır ama uykusuz bırakacak huzursuzluğun ya uykun yoktur ama seni yaşamın ortasında uyutup mutlu edecek bir huzurun. Tüm yaşam kavgalarımızın üzerinde…