MeoŞiir – Buz Ağacı

Soğunun alışığı,
Yaşamanın aşığı,
Dağların zirvesinde,
Birer buz ağacıyız.

Donmasak ölürüz,
Ölüyoruz ki umutla yaşayalım,
Sessizliği bozuyor fırtınalar,
Buzullara dökülüyoruz parça pinçik.

Tipilere mahrur göğsümüz,
Donuk esintilere dayanıklı gönlümüz,
Yolumuzu kendimi çiziyoruz,
Buzula kesmiş gizli kara parçalarında.

Buz ağacıyız biz,
Bazen bir dağın tepesinde,
Bazen kumulların ortasında,
Hayalin imkansızlığı ile gerçeğin acımasızlığında,
Anlamsız bir yerlerdeyiz, daima..

Meo – 2018
MeoEdebiyat – Şiir Blog
‘Mehmet Şentürk