MeoAfo – Yol Ayrımı
Hayatın herhangi bir yerinde yol ayrımında olmanın tek güzel yanı, yolunu kaybetmiş binlerce insana rağmen yolunu bulmaya çalışan şanslı biri olduğunu görebilme şansıdır.
– Meo

Hayatın herhangi bir yerinde yol ayrımında olmanın tek güzel yanı, yolunu kaybetmiş binlerce insana rağmen yolunu bulmaya çalışan şanslı biri olduğunu görebilme şansıdır.
– Meo

Unutmak biraz da affetmek, önceden affettiklerini görmezden gelecek bir sonraki pişmanlık için biraz yakıt, biraz köz, biraz söz. Yarım bir cümlenin tamamlandığı başka bir dizeye dokunuyor hiç tanımadığımız bir şair, kader deyip geçiyoruz okurken. Heyhat! Nasıl hayatlar yaşadığını hatırlamayanlar için nasıl öleceğini merak etmemek en büyük affediş; Tanrı’dan dilenen başka bir günün hatrına. Gözün ardına…

Yalnızca kendinle iyi konuşan bir insan kelimelerle konuşabilir; yalnızca kelimeleri iyi anlayan bir insan kendinle anlaşabilir; ve yalnızca anlaşılır kelimeleri olanlar insanları bu kelimelerle kandırabilir! Anlayamadığınız ve anlaşamadığınız her kelime sadece sizi kandırır o kadar.. Haydi iyi kandırılmalar!– Meo Okunma: 2.213Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest…

Akıl yüksek, bilinçaltı derin, düşüneler ödlek, gelecek kaygan zemin.. Kayboluyoruz her seferinde kendimize ait sisler içinde. Bir kayıp ilanı hep asılı titrek gözlerimizde.– Meo Okunma: 2.814Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit

Tanrı’nın laboratuvarı evren, Tanrı’nın deneyi insan, deneyin sonucu yaşam, henüz binlerce kanlı deneye rağmen tam anlamıyla başarılamayan..– Meo Okunma: 3.217Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit

Kaderimiz, kederimiz, kelimesi kelimesine yazdığımız yaşam defterlerimiz.. Ara ara koparıp attığımız geçmişimiz ve üzeri çizilmiş binlerce yalan, pişmanlık, korku ve aldatılmışlar ile birlikte savaş alanına dönmüş aklımızın titrek nefes alıp verişleri.. Sayfa sayfa yaşıyoruz, sayfa sayfa gün sayıyoruz, sayfalara yazılacak hikayeler arıyoruz, başrol oluyoruz, yardımcımızı arıyoruz, başkalarının hayatlarına yardımcı olmayı göze alamayacak kadar oyunculuk bilmez…

Sayısız silinen hatırayla birlikte yok oluşumuzu izliyoruz aynalarda, ne zaman konuşsak daha çok suskunluk ne zaman bağırsak daha çok sessizlik ediniyoruz hayata karşı. Savaştıkça korkmayı, yaşadıkça ölmeyi öğreniyoruz kaybede kaybede.– Meo Okunma: 2.096Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit