Sen’siz – Nefessiz

İlk nefesti gözlerin,
Heyecanla ve mutlulukla aldığım.

Son nefesti sözlerin,
Kırgınlıkla ve umutsuzlukta kaldığım.

Seni içime çektiğim zannettiğim,
Bir yalancı ömürdü yaşamım, 
Sensiz artık ruhum nefessiz.

Seni ruhuma gömdüm farz ettiğim,
Bir avuntu zulümdü hayatım,
Sensiz artık geleceğim hevessiz..

Seni nefesim kabul ettiğim, 
Bu yaşamdı bitkisel atfettiğim.

Seni geleceğim zannettiğim,
Bu geçmişti yalan sarf ettiğim.

O yüzden her adım bir nefes,
Sen bir ömür uzaktasın.. Boş yere.

Meo – 2016
MeoEdebiyat Şiir Blog
Sensiz Şiirler
‘Mehmet Şentürk