Bizleri dış dünyadan koruyan bir iç dünyamız var, yeterince aydınlandığında karanlıkta yolumuzu bulmamızı sağlayan. Bizleri bizden koruyan düşüncelerimiz var, yeterince odaklandığımızda bizi içimizdeki tüm miras alınmış kötülüklerden muaf tutan. O yüzden iç huzurdur, bu huzursuz dünyada en çok kitlesel anlamda aranan.
– Meo
Hep en doğal yerleri istiyoruz biz, içimizdeki betonarme çöplüklere gebe. Hep en doğal duyguları arzuluyoruz, içimizdeki sentetik bencillikleri göz göre göre. Sahiplenmek yerine, hayran olduğumuz sürece sonu belli tüm süreliliklerin, sürelerin, tükenenlerin. .‘Meo Okunma: 1.936Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit
Ruhunda ‘seviyor, sevmiyor’ oynarken, gözlerin her seferinde aynı şansı arıyor. Binlerce üç yaprağın içinde bir tane şanslı dört yaprak arıyoruz.. Yalnızlığımızın sebebi de bu, kalabalıktaki husursuzluğumuzun da. Bir aynılığı çok sevip, farklılığı arıyoruz.– Meo Okunma: 2.446Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on…
Her nesil bir başka bahar sosyalliğin çöllerinde bereket, her vahşet başka bir kan yağmuru olur bir başka güzel çiçekler tarlasıdır. Bazen bütün yeşillikleri bitirecek kadar cesurdur insan, bazen birkaç çiçek koparılsa bulutlar dağlara küser ve kaçar. Bazen yaşarsın olması gerektiği gibi, bazen asarsın hiç olmaması gerekenleri..– Meo Okunma: 3.085Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on…
Kendi sayfalarında kayıp, garip düşlerin çocuklarıyız biz. Her yolculuğumuz birkaç saniyelik sessizlikte ve iç çekişlerde.. Dönmeyen dünyalarımızın çevirdiğimiz sayfalarından esen rüzgarla savruluyor darmaduman çocukluğumuz, yetişkinlik adını verdiğimiz o cezalarımız uyarınca. Düşlemek, o yüzden, düşerken güzel sadece!– Meo ‘2024 (Mehmet Şentürk) Okunma: 481Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Sırtını göremeyen insan, dünyayı sırtladığını sanır, ardında bıraktıkça yaşam yollarında binlerce güzelliği, kurguladığı ve yaşadığı tüm hatıraları ve tüm insanları! Sırtında ağırlık hisseden insan ezilir, başı önde-ruhu kambur acılarını çeker olmayan düşüncelerin ortasında. Dünyaya sağlam basmak yerine altında ezildiğini hissetmek, yaşadığın kadarıyla unutamamanın ve takıntının derinliğine durağan bir ölümün habercisidir..– Meo Okunma: 4.186Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share…
Senin ölmen kimin umrunda. Doğa bu sonuçta, tüm güzel enerjini hediye edecek yeniden gecenin karanlığına. Yeni bir aşk doğurmayacak olsa, hangimiz katlanabiliriz ayrılık denen bu cezaya? Hangimiz doğa kadar gaddar ve onun kadar yeniden doğmayı seven insanlar olmadık tekrarlarımızda? Hepimiz.– Meo Okunma: 2.559Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
