MeoŞiir – Koruyucu Meleklerimiz

Sırtımızı yasladığımız psikolojik duvarlara,
Kendimiz çiziyoruz görünmez kanatları.
İnanıyoruz gölgelerimize,
Koruyucu melekler niyetine.

Gönlümüzü yarattığımız,
Psikolojik cennetlerde,
Kendimiz siliyoruz,
Son insanlık kalıntılarımızı.

Korkuyoruz dünyanın enginliğinden,
Yanıltıyor bireysel varlığımız bizi,
Yaşıyoruz zamanı alelacele,
Avutuyor düşlerimiz yalanları.

Koruyucu meleklerimiz de bizim,
Bizi bizden koruyanlar da biziz,
Dünya bir iyi bir de kötü var mesela,
En iyisi biz iken en kötüsü zaten her birimiz!

Meo – 2016
MeoEdebiyat Şiir Blogu
‘Mehmet Şentürk