MeoŞiir – İçimizdeki Çöplükler

Her zaman dolu içimiz,
Kullanılmış düşüncelerle.
Döküyoruz içimizi her yeni gün,
Çocukluğumuzun eşindiği çöplüklere.

Gönlümüzde martılar,
En güzel sahillerimizi kirletiyoruz,
Yıkılmış heveslerimizin atıklarıyla.

Fazla geliyor sözler,
Bazen kelimelerle dolduruyoruz en sığ koyları.
Fazla geliyor hisler,
Bazen yeniden inşa etmek adına yıkıyoruz anıları.

Özlem duyuyoruz,
Açken mutluluğa,
Aynı çöplüklerde sıkışıyor hisler,
Bazen yalnızlıktan patlıyoruz.

Meo – 2015
MeoEdebiyat Şiir Blogu
‘Mehmet Şentürk