Sen’siz – Sessizliğin

Sensizlik,
Her duyduğum sesin ana fikri.

Sessizlik,
Her hissinin duyulamayan en tiz hali.

Ne zamanki sesler,
Kulakları terk etti,
Sesin yankılanır inatçı duvarlardan.

Alışkanlıktan bağlılığa,
Gerçek dünyadan hayallere açılan bir kapı,
Hislerindeki gök kuşağının başladığı yer,
Sesini üreten dudakların.

Güzelliğinle kulaklar tıkalı,
Sesindeki o renkli dalgalarda gözler kör,
Ne zamanki susarsın,
Şiirler tatsız,
Sözler tutarsız,
Ve sesini özlüyor tüm denemeler.

Sen biliyor musun?
Hiç emin değilim..

MeoEdebiyat Şiir Blogu 
Sen’siz Şiirler – 2015