Ruhunda ‘seviyor, sevmiyor’ oynarken, gözlerin her seferinde aynı şansı arıyor. Binlerce üç yaprağın içinde bir tane şanslı dört yaprak arıyoruz.. Yalnızlığımızın sebebi de bu, kalabalıktaki husursuzluğumuzun da. Bir aynılığı çok sevip, farklılığı arıyoruz.
– Meo
Rüya gibisin, bir anda dünyadaki cenneti sunabilen; aniden gözlerimiz kör edip her şeyi cehenneme çevirebilen. Çok etkilisin oysa, ne zaman gözleri kapansa ruhumun ve düşüncelerin uykularına dalsam her şey senden ibaret.. Kabuslarım olma n’olur.– Meo Okunma: 2.796Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share…
Ben senin alınyazına yüklediğim kelimelerimi kaybettikten sonra sen anlamını keşfetsen n’olur.. Sadece birkaç saçma çizikle, biraz uyumlu ses kalacak geriye kala kala. Ne fiillerimde seni sevecek niyet, ne öznelerimde benden çıkıp gidecek cesaret, ne nesnelerde adın geçecek bundan sonra; sadece birkaç gereksiz ve iç karartıcı ima.‘Meo Okunma: 2.416Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X…
Huzur dolu bir orman ruhumuz, bazen aşk adına türlü türlü yıkımların bizi paramparça etmesine izin veriyoruz. Minicik bir huzur dolu ev için tüm doğrularımızı kesip biçiyorlar, kuraklaşıyoruz bazı rüyalarımız için hırslı sevdalar sebebiyle! Kuraklığımızın tek sebebi bu..– Meo Okunma: 1.878Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share…
Teşekkürler her şey için, gelişin ve gidişin. Teşekkürler, beni kendime kabul ettirdiğin için. Varlığınla gelen yokluklar için.. Tutunmaya çalıştığım tüm hisleri yalanlatmamı başardığın ve korkularıma sarıldığın beni daha çok korkuttuğun için çok teşekkürler. – Meo Okunma: 1.874Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on…
Beklemek bir hatıradır, unutmak bir çare; tüm yaşatılan umutlar, beklemeyi unuttuklarımızın ötesinde.. Yorgun bir duvar kenarında, aceleci bir zamanın yıkımına maruz kah ölüyoruz kah gelip tutuyor ellerimizi bir yalnızlık. Tek şahit bizi saklayan aydınlık ve bizi yaşatan gölgeler. Yaşlı, üzgün bir sandalyeyiz artık uğramadığız çocukluğumuzun bekleme salonlarında. Gelenimiz de bizdik, giden de, o yüzden boşunadır…
Tüm anlamların yaşam ağacı duruyordu evrenin merkezinde; evrenin merkezi bulunuyordu senin yeryüzünde; yeryüzünü çizmişler tam olarak alnın üzerinde; alnının derinlerinde yatıyordu en renkli düşlerin tam olarak da beyninde; beyninin içinde rengarenk bulutlar birazı kara, biraz maviliklere gebe; hepsinin üzerine çıktığında bulabiliyordun yaşamın amacını bulutlarının da üzerinde aklının kökünde! O büyük sessizlikte, olgunluk ve büyüklükte! O…
