MeoAfo – Yaşamın İlk Nefesi
Yaşamın ilk nefesi her basit boşlukta insan çöplüğünde alınır ve toprak yaşamı kutsamak için doğaya salınır güzellikler! Buna hiçbirimiz engel olamayız..
– Meo

Yaşamın ilk nefesi her basit boşlukta insan çöplüğünde alınır ve toprak yaşamı kutsamak için doğaya salınır güzellikler! Buna hiçbirimiz engel olamayız..
– Meo

Tüm düşünceleriniz bir önceki hatalı, vahşi, bencil topluluklarınızın ortak bilinçaltını yansıtacak kadar tekrara gömülmüşse zaten özgür düşünebilirsiniz. Çünkü en fazla düşünce voltalarınızı tekrar etmiş olacaksınız.. Düşünebilmenin özgür kılınmadığı kurgusal toplumlarda özgürlükten bahsetmek bir hapishane ortamının ferahlığını övmek kadar sığ bir dayatılmış çaresizliğin ürünüdür!– Meo Okunma: 2.577Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share…

Dünyanın en eski şarkısıydı yalnızlık, beşeri kulakların bazen hüzün, bazen neşe, bazen de hayranlıkla dinlediği yıldızlara karşı..‘Meo Okunma: 2.955Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit

Yemyeşil duyguların masmavi gökyüzüne saçıldığı hayallerdi ruhumuza çizilen bütün aşklar, ne zaman gözümüzü kapatsak gün batımı ne zaman açsak gün doğumuydu gördüğümüz her göz. İçten bir mısra gibi yazıldık binlerce sene önce, hiç kimsenin şimdilerde bulamadığı bir sevdanın parşömenine. Şimdilerde arıyoruz tüm bu yeşile çalan sevdaları betonların arasında.– Meo Okunma: 2.497Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp…

Güneşin gücü varlığındaki ışığında değil yokluğundaki karanlıkta önem kazanır. Güneş gibi olun; her zaman parlayın, sırtını dönenlere rağmen, her erişebildiğiniz küçük dünyayı ısıtın ama sadece size yöneldiğinde..– Meo Okunma: 2.774Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit

Henüz bir cümlesi dahi tamamlanmamış bir yapraktı hislerim, tertemiz. Son söz yazmaya kalktılar.. Henüz adı belli olmayan bir öyküydü sözlerim, doğmamış. Kendi isimlerini vermeye kalktılar.. Hayallerim vardı daha kurulması bitmemiş, yarı uykuda. Kendileri gerçekleştirmeye kalktılar.. Anlatılmamışlığım benim özelimdi, baştan aşağı anlamaya çalıştırlar; yazılmamışlığı hediye verdim kelime kelime, yalnızca sonraki söylenmeyeceklerimi tahmine kalktılar.. O yüzden yazarı…

Sisli bir nehir kıyısı geçmişimiz, silmek için tüm yaktığımız gemilerin dumanında saklı tüm hüsranlarımız. Devasa bir ağaçtık biz aşkın akışının bitmediğini taşların arasında, şimdi çürümüş, şimdi devriğiz!– Meo Okunma: 2.294Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit