MeoŞiir - Serpinti Aşklar

MeoŞiir - Serpinti Aşklar

Nükleer hislerimize doğru,
Gidiyoruz yıkımlardan kalma umutlarla.

Henüz maskesiz gezebiliyoruz diye,
Doğayla aşık olabiliyoruz,
Bize kalan kısmi doğallıklar içinde.

Doğayla büyürken,
Doğayı küçültebilen,
İçimizdeki yıkımı,
Doğaya salabilen,
Modern vahşiler olarak,
En son yıkımı bekliyoruz.

Hayatta kalabildiğimize sevineceğimiz,
Nükleer serpintilerle yıkanıp,
Toksik nehirlerden beslenebileceğimiz,
Çok daha modern gelecekleri hak ediyoruz.

Henüz çok doğalız sanıyoruz,
Henüz çok sağlıklı yaşıyoruz,
Henüz aşkla mutlu oluyoruz,
Henüz aitiz,
Hiçbir zaman ait olamayacağımız doğaya! 
Hem de yıkarken,
Yarım bırakırken aşklar gibi,
Ardımızda koparılmış çiçekleri.

Her kesilmiş ağacın gözyaşlarını biriktiriyoruz,
Nefretle toprağın bizi reddedeceği karanlık geleceğe doğru.

Her yıkılmış medeniyetin izlerini taşıyoruz,
İzini kaybedip dünyaya terk edeceğimiz günlere doğru.

Meo - 2016
MeoEdebiyat Şiir Blogu
'Mehmet Şentürk

Son DüzenlenmeCuma, 08 Nisan 2016 00:28
(1 Oyla)
Okunma 1099 defa

Bu kategoriden diğerleri:

« MeoŞiir - Biz MeoŞiir - Gizli Bahçe »

Yorum ekle

Güvenlik kodu Yenile

Giriş Yap

Use Facebook account

Kayıt ol

Use Facebook account


hesap oluştur